← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4umowa przygotowawcza
ang. preparatory contracts
— Umowy przygotowujące zawarcie umowy definitywnej — kategoria nowoczesna doktrynalnie, choć niektóre instytucje mają korzenie rzymskie (pactum de contrahendo). Code Napoléon/Code civil 1804 obowiązujący obok KCKP nie wyróżniał odrębnej kategorii umów przygotowawczych — promesse de vente była traktowana orzeczniczo. ABGB § 936 — Vorvertrag, jedna z pierwszych europejskich kodyfikacji umowy przedwstępnej w wąskiej formule. BGB nie zawiera odrębnej regulacji przedwstępnej w części ogólnej zobowiązań — Vorvertrag funkcjonuje na podstawie orzecznictwa BGH. KZ 1933 art. 62 wprowadził w polskim prawie umowę przedwstępną jako odrębną instytucję — tu znów pionierską na tle europejskim. KC 1964 art. 389-390 — umowa przedwstępna ze skutkiem słabszym (roszczenie odszkodowawcze) lub silniejszym (roszczenie o zawarcie umowy definitywnej, gdy umowa przedwstępna spełnia wymogi formy umowy definitywnej). Plus instytucje współczesne nieuregulowane lub regulowane fragmentarycznie: list intencyjny (letter of intent, kreowany swobodą umów), umowa o zachowanie poufności (NDA), umowa o wyłączności negocjacji (exclusivity), umowa opcyjna (zawarta dla późniejszego zawarcia umowy definitywnej za jednostronnym oświadczeniem uprawnionego). Charakterystyczna polska konstrukcja: silny skutek umowy przedwstępnej (KC art. 390 § 2) jest unikatem na tle innych kontynentalnych systemów.
Źródło: ABGB § 936; BGB i orzecznictwo BGH (Vorvertrag); KZ 1933 art. 62; KC 1964 art. 389-390; doktryna swobody umów
Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań