← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L5

uznanie ojcostwa

uznanie dziecka

ang. acknowledgment of paternity

Oświadczenie mężczyzny przed urzędem stanu cywilnego lub sądem, że dziecko jest jego, prowadzące do prawnego ustalenia ojcostwa.

— Instytucja przewidziana dla sytuacji, gdy nie działa domniemanie pater est — typowo dla dzieci pozamałżeńskich. Code civil pierwotnie ograniczał uznanie do mężczyzny niezamężnego z matką, ABGB rozszerzył je. Polski KRiO 1964 przyjął rozwiązanie pośrednie — uznanie wymaga zgody matki, a po ukończeniu trzynastego roku życia także samego dziecka. Forma uznania ulegała zmianom — od oświadczenia notarialnego po oświadczenie przed kierownikiem USC.

Źródło: KCKP art. 298-304 (uznanie dzieci naturalnych); Code civil 1804 art. 334-339; ABGB §§ 163-164; BGB §§ 1594 i nast. w brzmieniu pierwotnym z 1900 r. (obecna numeracja/treść §§ 1594-1600 powstała dopiero na mocy Kindschaftsrechtsreformgesetz, BGBl. 1997 I s. 2942 — poza ramą do 1989 r.); KRiO art. 72-83

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rodzinne i opiekuńcze

Odpowiedniki zewnętrzne: Q773263 · 1000000908364

Otwórz w eksploratorze grafowym →