← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L5

zaprzeczenie ojcostwa

powództwo o zaprzeczenie ojcostwa

ang. denial of paternity

Vaterschaftsanfechtung (niemiecki)

Sądowne ustalenie, że domniemany ojciec dziecka w istocie nim nie jest, prowadzące do obalenia domniemania ojcostwa wynikającego z małżeństwa lub z uznania.

— KRiO art. 62-71 reguluje zaprzeczenie ojcostwa jako odrębną instytucję obok ustalenia (art. 72-76) i unieważnienia uznania (art. 78-83). Powództwo wytoczyć może domniemany ojciec, matka, dziecko po dojściu do pełnoletności, a w pewnych sytuacjach prokurator — z istotnymi terminami zawitymi (KRiO art. 63-64). Niemiecka Vaterschaftsanfechtung (BGB §§ 1600-1600c) była wzorcem dla polskiej regulacji, choć z różnicami w zakresie podmiotów uprawnionych.

Źródło: BGB §§ 1600-1600c (Vaterschaftsanfechtung); Code civil art. 332 ff (désaveu/contestation de paternité); KRiO art. 62-71

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rodzinne i opiekuńcze

Odpowiedniki zewnętrzne: Q1279549

Otwórz w eksploratorze grafowym →