← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4clausura libri fundalis · Schließung des Grundbuchs
ang. closure of the land register
— Akt formalnego zakończenia prowadzenia księgi wieczystej dla danej nieruchomości — z chwilą wykreślenia ostatniego wpisu lub z powodu utraty samodzielności prawnej nieruchomości. Klasyczna pandektystyczna Schließung des Grundbuchs jako finalny akt; powody: 1) wygaśnięcie wszystkich praw wpisanych; 2) podział nieruchomości i przeniesienie wpisów do innych ksiąg; 3) połączenie z inną nieruchomością (sumaryczne prowadzenie w jednej księdze). Pruska GBO § 14, austriacka § 64 GBG — Schließung des Grundbuchblatts. Polska podstawa: ustawa z 6 VII 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (UKW): art. 5-6 — rękojmia wiary publicznej działa do chwili wykreślenia; art. 15 — zamknięcie księgi w przypadku utraty samodzielności prawnej nieruchomości; art. 16-17 — podział i odłączenie. Klasyczne sytuacje zamknięcia w obecnym prawie: 1) wywłaszczenie wszystkich gruntów objętych księgą (np. w celu publicznym); 2) podział nieruchomości i przeniesienie wpisów do nowych ksiąg; 3) połączenie nieruchomości (scalenie działek); 4) likwidacja wspólności mieszkaniowej i scalenie lokali; 5) przekształcenie lokalu odrębnego w część budynku jednolitego. Procedura: postanowienie sądu rejonowego prowadzącego księgę; wpis do księgi sąsiedniej z odpowiednim ujawnieniem zamknięcia. Po zamknięciu księga zostaje zachowana w archiwum sądowym (przed elektronizacją fizycznie) — dostępna dla potrzeb dowodowych (księgi historyczne).
Źródło: Pruska GBO § 14; austriacka § 64 GBG; ustawa z 6 VII 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (UKW) art. 5-6, 15-17.
Kolekcja: prawo rzeczowe