← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku
L4ang. voivodeship prosecutor
— Prokurator wojewódzki — kierownik prokuratury wojewódzkiej — funkcjonował w polskim systemie w okresie 1950-1998. Wprowadzony ustawą z 20 VII 1950 r. o Prokuraturze, w miejsce prokuratorów okręgowych II RP. Powoływany przez Prokuratora Generalnego PRL. Kierował prokuraturą wojewódzką (od 17 do 49 prokuratur w zależności od liczby województw), nadzorował prokuratury powiatowe (od 1975 r. — rejonowe). W okresie stalinowskim prokuratorzy wojewódzcy odgrywali istotną rolę w sprawach politycznych — często osobiście kierując śledztwami przeciwko żołnierzom AK, działaczom opozycji, duchownym. Niektórzy prokuratorzy wojewódzcy byli głównymi wykonawcami stalinowskich procesów politycznych — co po 1989 r. stało się przedmiotem postępowań lustracyjnych i karnych (z różnym rezultatem). Reforma 1998 r. zniosła stanowisko wraz z prokuraturami wojewódzkimi. Pojęcie "prokurator wojewódzki" funkcjonuje obecnie wyłącznie historycznie.
Źródło: ustawa z 20 VI 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. nr 31 poz. 138 ze zm.); ustawa z 20 VII 1950 r. o zmianie POSP (Dz.U. nr 38 poz. 347); pojęcie historyczne 1950-1998
Kolekcja: prokuratura