← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku
L3ang. district Prosecutor's Office
— Prokuratura Rejonowa — podstawowa jednostka prokuratury powszechnej — działa przy sądzie rejonowym, prowadząc postępowania przygotowawcze i oskarżając przed sądami rejonowymi. Wprowadzona w ramach reformy 1975 r. (ustawa z 28 V 1975 r. — wraz z reformą administracyjną wprowadzającą rejony) — w miejsce wcześniejszych prokuratur powiatowych. Reforma 1998 r. zachowała pojęcie. Aktualnie funkcjonuje ok. 320 prokuratur rejonowych — w większości obejmujących obszar jednego lub kilku sąsiednich powiatów (w większych miastach — części miasta). Kierowane przez prokuratorów rejonowych. Zakres zadań: prowadzenie postępowania przygotowawczego (śledztw i dochodzeń) w sprawach większości przestępstw — z wyłączeniem spraw o szczególnym znaczeniu zastrzeżonych dla wyższych szczebli; nadzór nad postępowaniami prowadzonymi przez Policję; oskarżanie przed sądami rejonowymi w pierwszej instancji; występowanie z apelacjami i zażaleniami. Prokuratorzy rejonowi stanowią najliczniejszy korpus prokuratorski — ok. 60% wszystkich prokuratorów. Z tego wynika centralne znaczenie tego szczebla dla codziennego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości karnej. Krytyka warunków pracy w prokuraturach rejonowych — duże obciążenie sprawami, ograniczone wsparcie kadrowe — stanowi stały punkt dyskusji środowiskowej.
Źródło: ustawa z 20 VI 1985 r. o prokuraturze (Dz.U. nr 31 poz. 138 ze zm.); ustawa z 28 V 1975 r. o zmianie POSP (Dz.U. nr 16 poz. 92) — wprowadzenie prokuratur rejonowych
Kolekcja: prokuratura