← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku
L4ang. district court
— Sąd rejonowy zastąpił sąd powiatowy w 1975 r. — zmiana terminologii odzwierciedlała równoczesną reformę podziału administracyjnego (likwidacja powiatów, wprowadzenie tzw. rejonów jako jednostek roboczych pomocniczych w nowym podziale na 49 województw). Wprowadzony ustawą z 28 V 1975 r. — sąd rejonowy stał się podstawowym sądem I instancji w sprawach cywilnych i karnych. Ustawa z 20 VI 1985 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych — utrzymała strukturę z dwoma szczeblami (rejonowe + wojewódzkie). Po transformacji ustrojowej sąd rejonowy zachował pozycję sądu I instancji we większości spraw, z lokalnym zakresem kompetencji obejmującym jedno lub kilka miast i przyległe gminy. Konstytucja RP z 2 IV 1997 r. usytuowała sądy rejonowe w obrębie sądownictwa powszechnego — z domniemaniem właściwości w sprawach niepowierzonych ustawą wyższym instancjom.
Źródło: ustawa z 28 V 1975 r. o zmianie POSP (Dz.U. nr 16 poz. 92) — wprowadziła sądy rejonowe w miejsce sądów powiatowych, w związku z reformą administracyjną kraju; ustawa z 20 VI 1985 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 31 poz. 137 ze zm.); art. 175 i 177 Konstytucji RP z 2 IV 1997 r.
Kolekcja: sądownictwo