← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku

sąd okręgowy

ang. regional court

— Sąd okręgowy w polskim XX w. funkcjonuje w dwóch okresach. W II RP — sąd drugiej instancji nad sądami grodzkimi i pierwszej instancji w sprawach poważniejszych — był ustanowiony rozporządzeniem Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — POSP. Każdy okręg sądowy obejmował kilka powiatów; sąd okręgowy mieścił się — co do zasady — w mieście wojewódzkim lub większym mieście powiatowym. W okresie 1928-1939 funkcjonowało ok. 45 sądów okręgowych. Reforma 1950 r. zniosła sądy okręgowe, zastępując je sądami wojewódzkimi w nowej strukturze jednolitej. Reaktywacja: ustawa z 18 XII 1998 r. — przywróciła sądy okręgowe w liczbie 47 — jako sądy II instancji dla rejonowych oraz I instancji w sprawach poważniejszych (większe wartości spraw cywilnych, poważniejsze przestępstwa). W kolejności hierarchicznej: sąd rejonowy — sąd okręgowy — sąd apelacyjny.

Źródło: rozporządzenie Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — POSP (Dz.U. nr 12 poz. 93), część I rozdz. III — sądy okręgowe II RP; ustawa z 18 XII 1998 r. o zmianie POSP (Dz.U. nr 162 poz. 1118) — przywróciła sądy okręgowe w miejsce sądów wojewódzkich (z mocą od 1 I 1999 r.); art. 175 i 177 Konstytucji RP z 2 IV 1997 r.

Kolekcja: sądownictwo

Otwórz w eksploratorze grafowym →