← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku

sąd penitencjarny

ang. penitentiary court

— Sąd penitencjarny — sąd właściwy w sprawach wykonywania kary pozbawienia wolności i innych środków izolacyjnych — został wprowadzony w polskim systemie kodeksem karnym wykonawczym z 19 IV 1969 r., a w obecnym kształcie regulowany jest przez k.k.w. z 6 VI 1997 r. Sądem penitencjarnym jest sąd okręgowy, w którego okręgu odbywa się kara — orzeka w sprawach: warunkowego przedterminowego zwolnienia, zezwolenia na odroczenie wykonania kary, przerwy w wykonaniu kary, zwolnienia z powodu choroby, zmian w wykonaniu kary (np. zmiany typu zakładu karnego), kontroli nad postępowaniem zakładu karnego. Postępowanie penitencjarne ma charakter pisemny lub mieszany, z udziałem skazanego, prokuratora i przedstawiciela zakładu karnego. Sędziowie penitencjarni stanowią wąską specjalizację — w praktyce większość sądów okręgowych ma wydzielonych sędziów lub wydziały penitencjarne. Pojęcie funkcjonuje w polskiej terminologii prawnej zarówno w odniesieniu do organu (sędziego, wydziału), jak i do sprawy — "postępowanie penitencjarne". Współczesna polska doktryna penitencjarna kontynuuje tradycję pedagogiczną wypracowaną w II RP (m.in. wpływ Bronisława Wróblewskiego), rozwijaną w PRL przez Stanisława Walczaka i kolejne pokolenia kryminologów.

Źródło: art. 3 i nast. Kodeksu karnego wykonawczego z 6 VI 1997 r. (Dz.U. nr 90 poz. 557 ze zm.); kompetencja: wydziały penitencjarne sądów okręgowych — sprawy o warunkowe zwolnienie, przerwę w wykonaniu kary, zmiany kary, kontrolę legalności pozbawienia wolności; historycznie: rozporządzenie Prezydenta RP z 24 X 1934 r. o niektórych przestępstwach przeciwko bezpieczeństwu Państwa (Dz.U. nr 94 poz. 851) i ustawa z 4 III 1932 r. o organizacji więziennictwa

Kolekcja: sądownictwo

Otwórz w eksploratorze grafowym →