← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku

sąd przemysłowy

ang. industrial court

— Sąd przemysłowy — wyspecjalizowany sąd dla rozstrzygania sporów ze stosunku pracy w przemyśle — funkcjonował w II RP na podstawie ustawy z 22 III 1928 r. o sądach pracy. Inspiracja austriacka (Gewerbegerichte) i niemiecka (Arbeitsgerichte). Sądy przemysłowe (właściwie — sądy pracy działające na ich wzór) rozpoznawały sprawy z umów o pracę pracowników przemysłowych, robotników, czeladników. Skład mieszany — sędzia zawodowy plus dwóch ławników (jeden z grona pracodawców, jeden z grona pracowników). Po 1944 r. instytucja sądów pracy była początkowo zachowywana, lecz reforma 1950 r. zniosła wyodrębnienie — sprawy pracownicze trafiły do sądów powiatowych, pod ławnictwo ludowe. Sądy pracy zostały przywrócone ustawą z 24 X 1974 r. — Kodeks pracy, jako wyodrębnione wydziały sądów rejonowych i wojewódzkich. Pojęcie "sąd przemysłowy" jest historyczne — odnosi się do II-RP-owskiej koncepcji wyodrębnionego sądownictwa pracy w pierwotnym ujęciu. W aktualnej terminologii zastąpione "sądem pracy" lub "sądem pracy i ubezpieczeń społecznych".

Źródło: pojęcie historyczne; ustawa z 21 V 1921 r. o sądach przemysłowych (Dz.U. nr 49 poz. 304); wzorce zaborowe: niemiecka ustawa o sądach przemysłowych z 29 VII 1890 r. (Gewerbegerichtsgesetz), austriacka z 27 XI 1896 r.; zastąpione przez sądy pracy ustawą z 22 III 1934 r. o sądach pracy (Dz.U. nr 35 poz. 320)

Kolekcja: sądownictwo

Otwórz w eksploratorze grafowym →