← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

przesłuchanie świadka

słuchanie świadka · odebranie zeznań od świadka · czynność przesłuchania świadka

ang. examination of a witness

Zeugenvernehmung (niemiecki)

Czynność procesowa polegająca na odebraniu od świadka zeznań co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, dokonywana przez sąd (a w postępowaniu przygotowawczym przez organ je prowadzący). Obejmuje uprzedzenie o obowiązku mówienia prawdy i o odpowiedzialności za fałszywe zeznania, swobodną wypowiedź świadka, a następnie zadawanie pytań; może być poprzedzona lub zamknięta odebraniem przyrzeczenia.

— Tryb przesłuchania świadka (przed sądem na rozprawie albo w drodze pomocy sądowej, z przyrzeczeniem lub bez) różni się w procedurach zaborczych (austr. ZPO 1895 i StPO 1873; niem. ZPO 1877 i StPO 1877; ros. Ustawy sądowe 1864) oraz w polskich KPC z 1930 i 1964 r. i KPK z 1928 i 1969 r. W procesie karnym akcentowano bezpośredniość przesłuchania na rozprawie głównej. Niem. Zeugenvernehmung.

Źródło: austr. ZPO 1895; niem. ZPO 1877; austr. StPO 1873; niem. StPO 1877; ros. Ustawy sądowe 1864; KPC z 1930 r.; KPC z 1964 r.; KPK z 1928 r.; KPK z 1969 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie dowodowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →