inter vivos i mortis causa

inter vivos et mortis causa · Verfügung unter Lebenden und von Todes wegen

ang. inter vivos and mortis causa

inter vivos / mortis causa (łaciński)

Kryterium temporalne: skutki czynności za życia stron lub po śmierci uprawnionego.

— Klasyczne rzymskie rozróżnienie zachowane we wszystkich systemach. Czynności inter vivos — wywołują skutek między żyjącymi. Mortis causa — wywołują skutek z chwilą śmierci osoby (testament, darowizna na wypadek śmierci, zapis). KC 1964 — czynności mortis causa wymagają z reguły szczególnej formy i podlegają odrębnym regułom; darowizny inter vivos w razie śmierci darczyńcy podlegają zaliczeniu na zachowek.

Źródło: Code Napoléon (Code civil) 1804; ABGB; BGB; KC 1964

Pojęcia nadrzędne

czynność prawna

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część ogólna prawa cywilnego

Odpowiedniki zewnętrzne: Q3729146

Otwórz w eksploratorze grafowym →