lucrum cessans

utracone korzyści · entgangener Gewinn · zysk niewzięty

ang. lucrum cessans

Utracone korzyści: wartość korzyści, jakich poszkodowany nie uzyskał wskutek zdarzenia rodzącego odpowiedzialność, mimo że uzyskałby je z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością przy zwykłym biegu rzeczy. Druga kategoria szkody majątkowej w klasycznej rzymskiej dychotomii (damnum emergens / lucrum cessans), recypowana do art. 361 § 2 KC.

— Hasło obejmuje: (1) klasyczną definicję rzymską lucrum cessans — quod alius lucrari potuit (Ulpian, D. 9.2.33pr.), wymóg prawdopodobieństwa graniczącego z pewnością; (2) zastosowanie w polskim KC art. 361 § 2 — odszkodowanie obejmuje także korzyści, jakie poszkodowany mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono; (3) standard dowodowy — orzecznictwo SN: nie wymaga się pewności uzyskania korzyści, ale wysokiego prawdopodobieństwa wynikającego ze zwykłego biegu rzeczy; ciężar dowodu po stronie poszkodowanego (art. 6 KC); (4) różnicę z hipotetycznymi możliwościami zarobkowania ("teoretyczne korzyści" są niezasądzane); (5) szczególne wypadki: utracony zarobek pracownika, niezrealizowane kontrakty handlowe, niezrealizowane okazje inwestycyjne; (6) ograniczenia: tylko korzyści w adekwatnym związku przyczynowym z naruszeniem; lucrum cessans bardzo odległe lub spekulatywne nie jest objęte; (7) różnice z compensatio lucri cum damno — sytuacją, gdy poszkodowany uzyskał korzyści wskutek tego samego zdarzenia (te należy odjąć od odszkodowania).

Źródło: KC art. 361 § 2; KZ 1933 art. 157; BGB §§ 252; D. 9.2.33pr; Mommsen, Zur Lehre vom Interesse (1855)

Pojęcia nadrzędne

szkoda

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q563345

Otwórz w eksploratorze grafowym →