← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L6irrevocabilitas garantiae · Unwiderruflichkeit der Garantie
ang. irrevocability of the guarantee
— Cecha konstytutywna gwarancji bankowej w polskim systemie prawa bankowego — z chwilą udzielenia gwarancji bank staje się zobowiązany wobec beneficjenta nieodwołalnie i nie może jednostronnie odstąpić od tego zobowiązania. Konsekwencja praktyczna: po udzieleniu gwarancji bank nie może powołać się na zmianę okoliczności po stronie zleceniodawcy (pogorszenie sytuacji finansowej, niewypłacalność, upadłość) jako podstawę odmowy zapłaty z gwarancji. Wyjątki od nieodwołalności mogą wynikać wyłącznie z treści gwarancji (gwarancja warunkowa lub odwołalna z zastrzeżeniem) lub z okoliczności wyłączonych zasadą abuzywności żądania (fraudulent demand) — gdy beneficjent oczywiście nadużywa prawa, próbując uzyskać świadczenie pomimo wykonania zobowiązania podstawowego przez zleceniodawcę. W praktyce międzynarodowej oraz w polskim orzecznictwie sądów cywilnych przyjmuje się wąską interpretację wyjątku abuzywności — bank ma obowiązek wypłaty po przedłożeniu wymaganych dokumentów, nawet jeśli zachodzi podejrzenie nieuzasadnionego żądania (zasada "first pay, then argue").
Źródło: ustawa z 31 I 1989 r. – Prawo bankowe, art. 40–43 (dla końca cezury); treść konkretnej gwarancji i praktyka bankowa; orzecznictwo BGH dla Garantievertrag
Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań