← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L6praestatio ex garantia · Erfüllung aus der Garantie
ang. performance under the guarantee
— Wykonanie zobowiązania gwaranta wobec beneficjenta gwarancji bankowej — wypłata kwoty gwarancji po spełnieniu warunków określonych w treści gwarancji. Charakter abstrakcyjny: gwarant nie bada stosunku podstawowego między beneficjentem a zleceniodawcą, ogranicza się do weryfikacji formalnej zgodności żądania zapłaty z warunkami gwarancji. Konstrukcja oparta na zasadzie autonomii gwarancji (Unabhängigkeitsprinzip) — zobowiązanie gwaranta jest niezależne od stosunku podstawowego, ograniczone wyłącznie warunkami treści gwarancji. Procedurowo: beneficjent przedkłada bankowi-gwarantowi pisemne żądanie zapłaty wraz z dokumentami wymaganymi w treści gwarancji (najczęściej oświadczenie o niewykonaniu zobowiązania zabezpieczonego, niekiedy dokumenty potwierdzające tę okoliczność — protokoły, raporty, świadectwa). Bank weryfikuje formalną zgodność dokumentów z wymaganiami treści gwarancji (kontrola dokumentowa), nie wnika w merytoryczne podstawy żądania. Termin wypłaty: zwykle 7 dni roboczych od otrzymania kompletnego żądania (PrBank nie określa, kwestia treści gwarancji). Gwarancja "płatna na pierwsze żądanie" (on first demand, sur première demande) — konstrukcja najszersza, wymagająca jedynie samego żądania pisemnego beneficjenta; gwarancja warunkowa wymaga przedłożenia dodatkowych dokumentów. URDG 758 art. 19 — examination of demand: gwarant ma czas pięciu dni roboczych na zbadanie zgodności żądania, po czym ma obowiązek wypłaty lub odmowy z uzasadnieniem. Wyjątek od obowiązku wypłaty stanowi oczywiste nadużycie prawa beneficjenta (manifest fraud) — wąsko interpretowany, wymagający dowodu prima facie nieuzasadnionego żądania.
Źródło: ustawa z 31 I 1989 r. – Prawo bankowe, art. 40–43 (dla końca cezury); treść konkretnej gwarancji i praktyka bankowa; doktryna autonomii gwarancji (Unabhängigkeitsprinzip)
Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań