← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4satisfactio legatorum et modalitatum · Erfüllung der Vermächtnisse
ang. satisfaction of legacies and charges
— Wykonanie ciężarów testamentowych — zapisów zwykłych i poleceń — przez zobowiązanego spadkobiercę lub innego zobowiązanego określonego przez testament. Klasyczna rzymska solutio legatorum — spełnienie zapisów; klasyczna rzymska konstrukcja: heres odpowiedzialny za wykonanie legaty zaraz po objęciu spadku (D. 30 — De legatis et fideicommissis). Klasyczne porządki zaspokojenia rzymskie: 1) długi spadkodawcy; 2) długi związane z otwarciem spadku (pogrzeb); 3) zapisy (z możliwą redukcją wg lex Falcidia). Klasyczna paremia: Falcidia non locum habet nisi heredi — quarta Falcidia gwarantuje heres minimum 1/4, pozostałe 3/4 dla zapisobierców. Pandektystyka — Vermächtnisleistung. Code civil art. 1014 — délivrance des legs; ABGB §§ 685-694 — Vermächtnisleistung. BGB §§ 2147-2191 — Erfüllung der Vermächtnisse. KC: art. 968 § 1 — spadkodawca przez rozrządzenie testamentowe może zobowiązać spadkobiercę ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły); art. 970 — zapis nieruchomości lub innych praw rzeczowych; art. 982 i n. — polecenie testamentowe; art. 1003 KC — spadkobiercy ponoszący odpowiedzialność za długi spadkowe mogą żądać proporcjonalnego zmniejszenia zapisów i poleceń (redukcja przy niewystarczających aktywach); art. 1004 — reguła redukcji proporcjonalnej. Klasyczne kategorie zaspokojenia: 1) zapis zwykły (obligacyjny) — wymaga aktywnego spełnienia świadczenia (np. wydanie rzeczy, zapłata sumy); 2) polecenie (art. 982 KC) — obowiązek dokonania określonego działania lub zaniechania, bez beneficjenta uprawnionego do żądania (z wyjątkiem art. 985 — sąd może zobowiązać do wykonania).
Źródło: Solutio legatorum, lex Falcidia (40 r. p.n.e.) (rzymskie — D. 30); Code civil art. 1014; ABGB §§ 685-694; BGB §§ 2147-2191; KC art. 968, 970, 982-985, 1003-1004.
Kolekcja: prawo spadkowe