← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4odpowiedzialność prosta · responsabilitas illimitata · unbeschränkte Haftung
ang. unlimited (simple) liability
— Odpowiedzialność spadkobiercy za długi spadkowe całym swoim majątkiem (majątek osobisty + majątek spadkowy bez rozdzielenia) — klasyczna konstrukcja odpowiedzialności pełnej, ultra vires hereditatis. Klasyczna rzymska zasada: heres po aditio hereditatis odpowiada nieograniczenie — ultra vires hereditatis (D. 30.116, 38.16.13); spadkodawca i spadkobierca traktowani jako ta sama osoba w sferze majątkowej (klasyczne doktrynalne sukcesja uniwersalna eadem persona cum defuncto). Klasyczna sankcja: brak ograniczenia odpowiedzialności pociąga ryzyko utraty osobistego majątku spadkobiercy na pokrycie długów spadku (gdy pasywa przewyższają aktywa). Klasyczne ograniczenia rzymskie wprowadzone późno: lex Falcidia (40 r. p.n.e.) — minimum 1/4 spadku dla heres; beneficium inventarii (Justynian, C. 6.30.22) — możliwość ograniczenia odpowiedzialności po sporządzeniu inwentarza w 30 dni (zaczęcie) i 60 dni (zakończenie). Pandektystyka — unbeschränkte Haftung. Code civil — historycznie art. 873 d.f. — héritier acceptant pur et simple odpowiada nieograniczenie. ABGB § 800-803 — proste oświadczenie o przyjęciu (Erbeerklärung mit Vermögensverhalt) — odpowiedzialność nieograniczona. BGB § 1967 — Erbe haftet für die Nachlassverbindlichkeiten; ograniczenia w §§ 1973-1979 (Aufgebot, Nachlassinsolvenz). KC: domyślną odpowiedzialnością była nieograniczona (art. 1015 § 2 stara wersja — bezskuteczny upływ terminu = przyjęcie proste z odpowiedzialnością nieograniczoną). Odpowiedzialność nieograniczona tylko gdy spadkobierca wyraźnie złoży oświadczenie o "przyjęciu prostym" — art. 1015-1019 KC.
Źródło: Ultra vires hereditatis, eadem persona cum defuncto, lex Falcidia (40 r. p.n.e.), beneficium inventarii (Justynian — C. 6.30.22) (rzymskie); Code civil art. 786; ABGB §§ 800-803; BGB §§ 1967, 1973-1979; KC art. 1015-1019.
Kolekcja: prawo spadkowe