← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4responsabilitas in solidum heredum · Gesamtschuldnerhaftung der Miterben
ang. joint and several liability of heirs
— Odpowiedzialność współspadkobierców za długi spadkowe solidarnie — każdy z nich może być pociągnięty do odpowiedzialności w pełnej wysokości długu, z prawem regresu wobec pozostałych. Klasyczna rzymska zasada: nomina ipso iure dividuntur — długi rozdzielają się ex lege między heredów proporcjonalnie do udziałów (D. 10.2.25, Paulus); to oznacza, że klasyczne rzymskie prawo NIE znało solidarnej odpowiedzialności współspadkobierców (odróżnienie od współczesnego polskiego prawa). Klasyczne wyjątki: 1) długi niepodzielne (obligationes individuae) — ciężar przechodzi in solidum; 2) długi rzeczowe związane z konkretnym przedmiotem (hipoteka) — ciężar idzie z rzeczą. Pandektystyka — gesamtschuldnerische Haftung (kontrowersyjnie konstrukcyjne). Code civil art. 870, 873 — historycznie długi spadkowe dzieliły się między współspadkobierców proporcjonalnie do udziałów; nie obowiązywała ogólna solidarność do czasu działu. ABGB § 821 — Erben haften solidarisch (von 1812 r.). BGB §§ 2058-2063 — gesamtschuldnerische Haftung der Erben (do działu solidarnie); § 2059 — możliwość odmowy zapłaty przed dokonaniem działu z odwołaniem do beneficium separationis. KC art. 1034: § 1 — do chwili działu spadku spadkobiercy ponoszą solidarną odpowiedzialność za długi spadkowe; § 2 — od chwili działu odpowiedzialność proporcjonalna do udziałów we spadku; § 3 — spadkobierca, który spłacił długów więcej niż wynosi jego udział, może żądać zwrotu od pozostałych spadkobierców w stosunku do ich udziałów (regres). Klasyczne konsekwencje: 1) wierzyciel może wybrać spadkobiercę bardziej wypłacalnego; 2) spadkobierca spełniający długi powyżej swojego udziału ma regres; 3) reguła obowiązuje tylko do działu (ochrona stabilności obrotu).
Źródło: Nomina ipso iure dividuntur (rzymskie — D. 10.2.25, Paulus); Code civil art. 870, 873; ABGB § 821; BGB §§ 2058-2063; KC art. 1034.
Kolekcja: prawo spadkowe