← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4separatio bonorum · Nachlasstrennung
ang. separation of the estate from the heir's patrimony
— Klasyczna instytucja chroniąca wierzycieli spadkowych przed mieszaniem aktywów spadku z majątkiem osobistym spadkobiercy — beneficium separationis. Klasyczna rzymska konstrukcja: bonorum separatio (C. 7.72.2; D. 42.6) — wierzyciele spadkodawcy mogli żądać oddzielenia majątku spadkowego od osobistego majątku heres, by spłacić swoje wierzytelności tylko z aktywów spadku z pierwszeństwem. Klasyczna funkcja: ochrona przed sytuacją, gdy heres był sam wypłacalny (przed śmiercią spadkodawcy zbankrutowany) i jego osobiste długi konkurowały z długami spadkowymi. Pandektystyka — Nachlassabsonderung; Sicherheit für Nachlassgläubiger. Code civil art. 878-882 — séparation des patrimoines. ABGB §§ 812-813, 821 — Absonderung des Nachlasses (bedingte Erbserklärung, Konkurs des Nachlasses). BGB §§ 1975-1986 — beschränkte Erbenhaftung durch Nachlassverwaltung lub Nachlassinsolvenz; § 1981 — Antragstellung. KC: art. 1037-1046 — wspólność spadkowa zachowuje odrębność do działu (de facto rodzaj naturalnego oddzielenia); instytucja oddzielenia jako odrębne postępowanie nie jest wprost uregulowana w KC (w odróżnieniu od BGB), lecz analogiczne skutki osiąga się przez: 1) beneficium inventarii (art. 1031 § 2 — odpowiedzialność do stanu czynnego); 2) postępowanie egzekucyjne zgodne z porządkiem zaspokojenia (art. 1003-1004 KC — pierwszeństwo wierzycieli spadkowych przed zapisami).
Źródło: Bonorum separatio (rzymskie — C. 7.72.2; D. 42.6); Code civil art. 878-882 d.f.; ABGB §§ 812-813, 821; BGB §§ 1975-1986; KC art. 1031 § 2, 1003-1004, 1037-1046.
Kolekcja: prawo spadkowe