← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku
L3ang. court administration
— Administracja sądowa stanowi ten zakres działań sądu, który nie należy do orzekania — organizacja, finanse, kadry, biurowość, sprawozdawczość, kontakty zewnętrzne. Konstytucyjne oddzielenie obu sfer znalazło wyraz w wyodrębnieniu nadzoru administracyjnego od ingerencji w treść orzeczenia. Tradycyjnie kierownictwo administracji sądowej spoczywało na prezesie sądu, wspomaganym przez przewodniczących wydziałów. W II RP regulacja: rozporządzenie Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (część III rozdz. II), rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 17 V 1928 r. — Regulamin ogólny dla sądów powszechnych. W PRL nadzór administracyjny Ministra Sprawiedliwości — ustawa z 27 IV 1949 r. o zmianie POSP, ustawa o ustroju sądów powszechnych z 20 VI 1985 r. (Dz.U. nr 31 poz. 137). W początkach III RP — ustawa z 13 VII 1990 r. o powołaniu sądów apelacyjnych przywróciła tradycyjny model administracji sądowej. Środowiska sędziowskie konsekwentnie postulowały rozdzielenie zarządu administracyjnego sądu od kompetencji orzeczniczej.
Źródło: rozporządzenie Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 12 poz. 93) (część III rozdz. II); ustawa z 20 VI 1985 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 31 poz. 137 ze zm.); rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 17 V 1928 r. — Regulamin ogólny dla sądów powszechnych (Dz.U. nr 55 poz. 526)
Kolekcja: sądownictwo