← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku

kurator sądowy

ang. probation officer

— Kurator sądowy w polskim systemie sprawuje funkcje wychowawcze, kontrolne i probacyjne — wspomaga sąd w wykonywaniu orzeczeń wobec osób objętych nadzorem (zwłaszcza skazanych warunkowo, osób w okresie probacji, nieletnich, dłużników alimentacyjnych). Tradycja kuratora sądowego w polskim XX w. sięga II RP — rozporządzenie Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — POSP oraz rozporządzenie z 6 III 1928 r. o sądach dla nieletnich wprowadzały kurator jako instytucję wspomagającą postępowanie wobec nieletnich. W PRL kurator sądowy działał jako społeczny lub etatowy — POSP 1985 r., ustawa z 26 X 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz.U. nr 35 poz. 228) regulowały szczegóły. Rozróżnienie: kurator zawodowy (etatowy pracownik sądu) vs kurator społeczny (wykonujący czynności kuratorskie społecznie). Kurator zawodowy stał się stopniowo pozycją profesjonalną, z wymaganiem wyższego wykształcenia. Funkcje: nadzór nad osobami warunkowo zwolnionymi, dozór nad nieletnimi, wywiady środowiskowe, sprawozdania dla sądu o sytuacji rodzinnej i wychowawczej, asysta przy odbieraniu dzieci.

Źródło: ustawa z 26 X 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz.U. nr 35 poz. 228 ze zm.); ustawa z 20 VI 1985 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 31 poz. 137 ze zm.); rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 11 IV 1992 r. — Regulamin czynności kuratorów sądowych (Dz.U. nr 35 poz. 154); historycznie: rozporządzenie Prezydenta RP z 6 III 1928 r. o sądach dla nieletnich (Dz.U. nr 30 poz. 290)

Kolekcja: sądownictwo

Otwórz w eksploratorze grafowym →