← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku
L4ang. auxiliary court personnel
— Personel pomocniczy sądu — kategoria zbiorcza obejmująca pracowników niezawodowych sądu, niewykonujących czynności orzeczniczych ani pisarsko-sekretarskich. Należą tu: woźni sądowi (utrzymywanie porządku w sądzie, asysta na rozprawach, wykonywanie czynności doręczeniowych w obrębie sądu), pracownicy obsługi technicznej i gospodarczej, kierowcy samochodów służbowych. W II RP — rozporządzenie Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — POSP wymieniało woźnych sądowych jako element personelu sądu, podlegających prezesowi. Status urzędniczy regulowała ustawa z 17 II 1922 r. o państwowej służbie cywilnej (Dz.U. nr 21 poz. 164). W PRL — ustawa z 20 VI 1985 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych utrzymywała kategorię, z mniej rozbudowaną hierarchią. Reforma końca XX w. — ustawa z 18 XII 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury — uregulowała pragmatykę zawodową całego personelu pomocniczego.
Źródło: rozporządzenie Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 12 poz. 93); ustawa z 20 VI 1985 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 31 poz. 137 ze zm.); ustawa z 18 XII 1998 r. o pracownikach sądów i prokuratury (Dz.U. nr 162 poz. 1125)
Kolekcja: sądownictwo