← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku

policja

milicja

ang. police

— Policja — formacja porządkowa III RP — została utworzona ustawą z 6 IV 1990 r. o Policji w miejsce Milicji Obywatelskiej. Reforma 1990 r. obejmowała: zmianę nazwy (powrót do tradycji II RP — Policja Państwowa), weryfikację funkcjonariuszy (przyjmowano do nowej formacji po pozytywnej weryfikacji ich aktywności w okresie PRL), reorganizację struktur (zniesienie ZOMO, redukcja niektórych pionów politycznie obciążonych), wprowadzenie nowoczesnych standardów (zwiększenie roli specjalistycznej kryminalistyki, kontaktu ze społecznością lokalną). W II RP Policja Państwowa działała na podstawie ustawy z 24 VII 1919 r. — z reputacją skutecznej i profesjonalnej formacji porządkowej (z licznymi nazwiskami zasłużonymi w walce z przestępczością i podziemiem politycznym). Po 1944 r. zastąpiona Milicją Obywatelską (zob. odrębne hasło). Aktualna Policja: liczebność ok. 100 tys. funkcjonariuszy etatowych; struktura: Komenda Główna Policji (KGP), 16 komend wojewódzkich, komendy miejskie i powiatowe, posterunki gminne; piony: kryminalny, prewencyjny (patrolowy, ruchu drogowego), antyterrorystyczny, walki z przestępczością gospodarczą, narkotykową, cyberprzestępczością. Pojęcie "Policja" w polskim aktualnym porządku oznacza zarówno instytucję, jak i konkretną formację mundurową — z wyraźnym oddzieleniem od służb specjalnych (UOP/ABW/AW).

Źródło: ustawa z 24 VII 1919 r. o Policji Państwowej (Dz.Pr.P.P. nr 61 poz. 363); dekret z 7 X 1944 r. o Milicji Obywatelskiej (Dz.U. nr 7 poz. 33); ustawa z 6 IV 1990 r. o Policji (Dz.U. nr 30 poz. 179)

Kolekcja: organy quasi-sądowe i pozasądowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →