Najsurowszy środek zapobiegawczy w postępowaniu karnym, polegający na pozbawieniu wolności podejrzanego lub oskarżonego. Stosowany przez sąd na wniosek prokuratora — w PRL aż do 1996 r. stosowany przez prokuratora samodzielnie, co stanowiło jedną z najpoważniejszych słabości ówczesnej procedury.
Źródło: ustawa z 6 VI 1997 r. — Kodeks postępowania karnego (Dz.U. nr 89 poz. 555) (art. 249-265); ustawa z 19 IV 1969 r. — Kodeks postępowania karnego (Dz.U. nr 13 poz. 96); rozporządzenie Prezydenta RP z 19 III 1928 r. — Kodeks postępowania karnego (Dz.U. nr 33 poz. 313)