wierzyciel

creditor · Gläubiger

ang. creditor

Gläubiger / créancier (niemiecki; francuski)

Strona uprawniona do żądania od dłużnika spełnienia oznaczonego świadczenia; dysponuje wierzytelnością, którą co do zasady może przenieść i dochodzić przymusowo po wymagalności.

— Strona aktywna zobowiązania — uprawniona do świadczenia. Code Napoléon/Code civil 1804 (obowiązujący w Królestwie Polskim) — créancier. ABGB § 859 — Gläubiger. BGB § 241 — Gläubiger. KZ 1933 i KC 1964 — wierzyciel.

Źródło: Code Napoléon/Code civil 1804 (obowiązujący obok KCKP w Królestwie Polskim); ABGB § 859; BGB § 241; KZ 1933; KC 1964

Pojęcia nadrzędne

uczestnicy zobowiązania

Pojęcia podrzędne

legitymacja czynna
wielu wierzycieli

Pojęcia powiązane

dłużnik
następstwo prawne w zobowiązaniu
stosunek zobowiązaniowy
treść zobowiązania
uczestnicy zobowiązania
upoważnienie przemienne
wielość podmiotów w zobowiązaniu
wierzytelność
wygaśnięcie zobowiązania
zobowiązanie wzajemne

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q157165

Otwórz w eksploratorze grafowym →