wierzytelność

creditum · Forderung

ang. claim (right of the creditor)

Forderung / créance (niemiecki; francuski)

Prawo podmiotowe względne wierzyciela wobec dłużnika do żądania oznaczonego świadczenia; obejmuje akcesoria (np. odsetki, zabezpieczenia) i co do zasady podlega przeniesieniu.

— Aktywna strona zobowiązania. BGB § 241 — Forderung jako prawo żądania świadczenia. Code civil — créance. ABGB — Forderung. KZ 1933 art. 1-2 — wierzytelność jako prawo żądania świadczenia. KC 1964 — fundamentalna kategoria bez wyraźnej definicji legalnej, obecna w art. 117 (przedawnienie roszczeń), 509 (przelew), 535 (sprzedaż) i in.

Źródło: Code Napoléon/Code civil 1804 obowiązujący obok KCKP; ABGB; BGB § 241; KZ 1933 art. 1-2; KC 1964

Pojęcia nadrzędne

zobowiązanie

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q20921171 · 1005932

Otwórz w eksploratorze grafowym →