← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L6

zakres naprawienia szkody przedkontraktowej

extensio reparationis damni praecontractualis · Umfang des Ersatzes bei c.i.c.

ang. scope of compensation for pre-contractual damage

Granice kompensacji szkody z culpa in contrahendo (zwykle do interesu ujemnego).

— Granice obowiązku odszkodowawczego w odpowiedzialności przedkontraktowej — kluczowe zagadnienie dogmatyczne ograniczające zakres c.i.c. do interesu ujemnego (negatives Interesse). Klasyczna doktryna pandektowa, sformułowana przez Jheringa (1861 r.), wprowadziła fundamentalne rozróżnienie: interes ujemny (negatives Interesse) — szkoda polegająca na tym, że strona zawarła rokowania ufając w dobrą wolę partnera, kompensowana przez przywrócenie do stanu sprzed rozpoczęcia negocjacji; interes pozytywny (positives Interesse, Erfüllungsinteresse) — szkoda polegająca na nieuzyskaniu zysku z niezawartej umowy, kompensowana w wysokości spodziewanego zysku z faktycznego wykonania. Klasyczna zasada Jheringa, przyjęta w niemieckiej doktrynie i orzecznictwie BGH oraz utrwalona w innych systemach kontynentalnych: w odpowiedzialności przedkontraktowej kompensuje się tylko interes ujemny — strona ma być postawiona w sytuacji, jak gdyby do negocjacji nie doszło, a nie w sytuacji, jak gdyby umowa została zawarta i wykonana. BGB nie zawiera wyraźnej regulacji zakresu — funkcjonuje na zasadach ogólnych § 249, ale orzecznictwo BGH konsekwentnie ogranicza c.i.c. do negatives Interesse. ABGB § 1297 — Ersatz des Vertrauensschadens. KC nie zawiera wyraźnej regulacji zakresu odszkodowania w c.i.c. — polska doktryna przejęła klasyczne rozróżnienie z BGB i wykluczyła interes pozytywny; orzecznictwo SN potwierdziło ograniczenie do interesu ujemnego. Konkretne pozycje obejmowane interesem ujemnym w polskim prawie: koszty rokowań (podróże, eksperckie analizy, koszty doradców prawnych, koszty sporządzenia dokumentów); wydatki przygotowawcze podjęte w zaufaniu do zawarcia umowy (np. zamówienie surowców, zatrudnienie pracowników, wynajem powierzchni); utracone alternatywne kontrakty (gain manqué z innych umów, których strona nie zawarła ze względu na zaangażowanie w rokowania z nielojalnym partnerem). Wyłączenia z polskiego zakresu: utracony zysk z niezawartej umowy, korzyści, jakich strona by uzyskała gdyby umowa została zawarta. Cap of expectation interest — granica negatywnego interesu: nawet w najszerszym ujęciu odszkodowanie w c.i.c. nie może przekraczać korzyści, jaka by przypadała gdyby umowa została zawarta i wykonana — bo wówczas strona zyskałaby na zerwaniu negocjacji więcej niż na ich pomyślnym zakończeniu (orzeczenie BGH BGHZ 49, 77).

Źródło: R. von Jhering 1861 r.; BGB § 249 + orzecznictwo BGH (BGHZ 49, 77); Code civil dawny art. 1382–1384 (delikty), art. 1147 (odpowiedzialność kontraktowa); ABGB § 1297; KC art. 72 § 2 + doktryna i orzecznictwo SN

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Otwórz w eksploratorze grafowym →