← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L3condictio · locupletatio iniusta · ungerechtfertigte Bereicherung
ang. unjust enrichment
condictio / ungerechtfertigte Bereicherung / enrichissement sans cause (łaciński; niemiecki; francuski)
— Klasyczne rzymskie condictiones (sine causa, indebiti, ob causam, ob turpem causam). Code Napoléon art. 1376-1381 — paiement de l'indu i enrichissement sans cause (rozwinięte przez orzecznictwo Cour de Cassation w XIX w., szczególnie wyrok Boudier 1892). ABGB §§ 1431-1437 — Verwendung. BGB §§ 812-822 — ungerechtfertigte Bereicherung. KZ 1933 art. 123-127. KC 1964 art. 405-414 — kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe — do zwrotu jej wartości; szczególna postać: świadczenie nienależne (art. 410).
Źródło: Code Napoléon art. 1376-1381; ABGB §§ 1431-1437; BGB §§ 812-822; KZ 1933 art. 123-127; KC 1964 art. 405-414
Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań