← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L4

konstrukcja prawa własności

structura dominii · ius utendi fruendi abutendi · Eigentumskonstruktion

ang. structure of the right of ownership

Klasa pojęciowa obejmująca strukturalne elementy własności: treść uprawnień (utendi, fruendi, disponendi), formy własności oraz zasady (superficies solo cedit, jedności, ochrony prywatnej).

— Aspekty strukturalne instytucji własności w odróżnieniu od dynamiki nabycia i utraty oraz granic. Klasyczna rzymska dominium ex iure Quiritium — pełnia uprawnień ius utendi, fruendi, abutendi (klasyczna pandektystyczna trójca). Klasyczne zasady: superficies solo cedit, accessorium sequitur principale, unum dominium plena potestas. KC art. 140 — treść własności; art. 47-49 — część składowa, jedność gruntu i częściach; odrębna własność lokalu uregulowana była dekretem z 11 X 1946 r. — Prawo rzeczowe oraz ustawą z 28 V 1957 r. o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami domów jednorodzinnych i lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych; KC art. 235 — wyjątek dotyczący budynków na gruncie oddanym w użytkowanie wieczyste.

Źródło: Dominium ex iure Quiritium, superficies solo cedit (rzymskie); dekret z 11 X 1946 r. — Prawo rzeczowe; ustawa z 28 V 1957 r. (domy jednorodzinne); KC 1964 art. 47-49, 140, 235.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Kolekcja: prawo rzeczowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →