← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L6

prawo zatrzymania

ius retentionis · Zurückbehaltungsrecht

ang. right of retention

ius retentionis / Zurückbehaltungsrecht (łaciński; niemiecki)

Uprawnienie jednej strony zobowiązanie wzajemnego do wstrzymania się ze spełnieniem świadczenia do czasu zaoferowania świadczenia wzajemnego przez drugą stronę.

— Klasyczna ius retentionis. ABGB § 471 — Zurückbehaltungsrecht. BGB § 273 — Zurückbehaltungsrecht jako uprawnienie zatrzymania świadczenia do czasu spełnienia świadczenia wzajemnego. KZ 1933 art. 218. KC 1964 art. 461, 496 — zobowiązany do wydania cudzej rzeczy może ją zatrzymać do czasu zaspokojenia lub zabezpieczenia przysługujących mu roszczeń o zwrot nakładów lub o naprawienie szkody wyrządzonej przez rzecz.

Źródło: ABGB § 471; BGB § 273; KZ 1933 art. 218; KC 1964 art. 461, 496

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q4469383 · 1019767

Otwórz w eksploratorze grafowym →