← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4pars hereditaria computata · Erbteil mit Anrechnung
ang. hereditary share
— Udział spadkobiercy stanowiący punkt odniesienia przy dziale spadku i zaliczaniu darowizn — ogólna kategoria działu spadku, a nie instytucja swoiście rolna. Klasyczna rzymska pars hereditatis przypadająca każdemu z heredes; klasyczna konstrukcja idealnego udziału (pars indivisa) przed działem i fizycznej części (pars divisa) po dziale. Pandektystyka — Erbteil jako abstrakcyjny udział; Erbschaftsanteil. Code civil — part héréditaire, lot. ABGB §§ 547, 837 — Erbteil. BGB §§ 1922 ust. 2, 2042 — Erbteil. Polska tradycja agrarna: ukaz 19 II 1864 r. (uwłaszczenie) oraz ustawodawstwo II RP (m.in. ustawa z 31 VII 1923 r. o scalaniu gruntów); KC 1964 — art. 1058-1088 (dziedziczenie gospodarstwa rolnego). Scheda spadkowa pojawia się przy zaliczaniu darowizn (art. 1039-1042 KC) — spadkobiercy dolicza się do schedy wartość darowizn dokonanych przez spadkodawcę za życia na rzecz tego spadkobiercy. Klasyczna konstrukcja: schedę ustala się w ramach działu, z uwzględnieniem wartości na chwilę otwarcia spadku oraz darowizn. Klasyczna funkcja: wyrównanie szans między spadkobiercami w drodze zaliczenia darowizn (collation, ger. Ausgleichung).
Źródło: Pars hereditatis (rzymskie); ABGB §§ 547, 837; BGB §§ 1922 ust. 2, 2042; KC art. 1039-1043 (zaliczenie); art. 1058-1088.
Kolekcja: prawo spadkowe