← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4compossessio rerum hereditariarum · Mitbesitz
ang. co-possession of inherited things
— Wspólne posiadanie rzeczy wchodzących w skład spadku przez współspadkobierców — naturalna konsekwencja wspólności majątku spadkowego do chwili dokonania działu. Klasyczna rzymska compossesio — wspólne posiadanie tej samej rzeczy przez kilka osób, kontrowersyjna kategoria w klasycznej doktrynie (Sabinianie akceptowali, Prokulianie kwestionowali jedność animusa). Klasyczne rzymskie zasady: 1) każdy współposiadacz może wykonywać władztwo w odpowiednim zakresie (proportionalniej do udziału); 2) actiones possessoriae wobec każdego naruszyciela — wytaczane indywidualnie lub wspólnie. Pandektystyka — Mitbesitz (współposiadanie); F. K. von Savigny analizował charakter (wyłącznie pełne posiadanie czy częściowe?). Code civil — copossession dans l'indivision; ABGB §§ 309, 825-858 (Mitbesitz). BGB §§ 866 (Mitbesitz — kein gegenseitiger Besitzschutz), 1011 (rei vindicatio każdego współwłaściciela w pełni). KC art. 206 (odpowiednio do współwłasności): każdy współwłaściciel jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli; art. 1035 KC — odpowiednie stosowanie do wspólności spadkowej. Klasyczne reguły: 1) brak ochrony posesoryjnej między współposiadaczami (art. 346 KC — wyklucza tę ochronę chyba że można ustalić zakresy wzajemnych władztw); 2) wytoczenie powództw petytoryjnych w pełni (art. 209 KC — każdy może żądać wydania od osób trzecich); 3) korzystanie proporcjonalne (np. wspólne mieszkanie — naprzemienne, wspólne meble — wzajemne poszanowanie zakresu); 4) pożytki i pozytki dzielone (art. 207 KC).
Źródło: Compossesio (rzymskie); F. K. von Savigny "Das Recht des Besitzes" 1803; BGB §§ 866, 1011; KC art. 206, 209, 346, 1035.
Kolekcja: prawo spadkowe