← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L5accessio possessionis · Anrechnung der Besitzzeit
ang. tacking of possession
— Możliwość doliczenia czasu posiadania poprzednika do czasu posiadania aktualnego posiadacza dla osiągnięcia terminu zasiedzenia. Klasyczna rzymska accessio possessionis — D. 41.2.13 i n., 44.3.14 — w prawie klasycznym dopuszczalna przy bonorum possessio (sukcesja singularna), w prawie poklasycznym i justyniańskim szerzej. Klasyczna paremia successor in possessionem possessoris commune cum auctore tempus computat — następca w posiadaniu liczy czas wspólnie z poprzednikiem. Klasyczne rozróżnienie: 1) successio in universum ius (sukcesja uniwersalna — spadkobierca, continuatio possessionis) — automatyczne dziedziczenie posiadania; 2) accessio possessionis (sukcesja singularna — nabywca tytulu) — wymóg aktu translacji posiadania. Pandektystyka — Anrechnung der Besitzzeit, Hinzurechnung. Code Napoléon (Code civil 1804) art. 2235, 2265 — jonction des possessions. ABGB § 1493 — Anrechnung der Besitzzeit przy nabyciu od redlicznego posiadacza. BGB § 943 — Anrechnung der Besitzzeit poprzednika. KC art. 176 — § 1: doliczanie czasu posiadania poprzedniego posiadacza wymaga, aby poprzednik był również posiadaczem samoistnym; § 2 — w razie sukcesji uniwersalnej (spadkobranie) automatycznie. Klasyczne kryteria: 1) ciągłość posiadania (brak przerwy); 2) ten sam typ posiadania (samoistne ↔ samoistne; zależne ↔ zależne); 3) tytuł (causa) translacji w sukcesji singularnej.
Źródło: Accessio possessionis, successio in possessionem (rzymskie — D. 41.2.13, 44.3.14); Code civil art. 2235, 2265; ABGB § 1493; BGB § 943; KC art. 176.
Kolekcja: prawo rzeczowe
Odpowiedniki zewnętrzne: Q9138750