← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L6obowiązki informacyjne w rokowaniach · officia informandi in negotiationibus · Aufklärungspflichten
ang. information duties in negotiations
— Zobowiązania stron negocjacji do udostępniania informacji o decydującym znaczeniu dla woli partnera — element kompleksu obowiązków przedkontraktowych z culpa in contrahendo. Klasyczna doktryna jheringowska skupiała się głównie na odpowiedzialności za zawiniony błąd lub zerwanie negocjacji; obowiązki informacyjne wykrystalizowały się dopiero w XX w. wraz z rozwojem ekonomicznej analizy nierówności informacyjnej. W prawie niemieckim do 1989 r. obowiązki lojalnego informowania partnera wywodzono z rozwijanej poza tekstem ustawy konstrukcji culpa in contrahendo (nawiązującej do pierwotnego § 305 BGB) oraz z ogólnej miary staranności (§ 276 a.F.); orzecznictwo Reichsgericht/BGH wypracowało szeroki katalog Aufklärungspflichten (obowiązków wyjaśniających), z różnym zakresem w zależności od typu kontraktu. Polski KC nie zawiera ogólnego obowiązku informacyjnego w rokowaniach — fragmenty: art. 84-86 (wady oświadczenia woli — błąd, podstęp, groźba — pośrednio wymuszają obowiązek informacyjny), art. 384-385 (wzorce umów). Doktrynalnie polska literatura przyjmuje istnienie obowiązku informacyjnego o okolicznościach kluczowych dla decyzji partnera, opartego na klauzuli zasad współżycia społecznego (KC art. 5) i obowiązku starannego prowadzenia rokowań (art. 72 § 2). Charakterystyczne polskie ujęcie: ograniczone w stosunkach kontraktowych, oparte przede wszystkim na klauzulach generalnych.
Źródło: BGB §§ 276 a.F., 305 a.F. + culpa in contrahendo, orzecznictwo Reichsgericht/BGH (Aufklärungspflichten) (RGBl. 1896 s. 195); Code Napoléon; KC 1964 art. 5, 72 § 2, 84-86, 384-385
Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań